26 - إذا أراد اللّه بعبد شرّا حبّب إليه المال ، و بسط منه الآمال 4111 . 27 - إذا أراد اللّه سبحانه إزالة نعمة عن عبد ، كان أوّل ما يغيّر عنه عقله ، و أشدّ شيء عليه فقده 4125 . 28 - إنّ من أبغض الخلائق إلى اللّه تعالى رجلا و كله إلى نفسه جائرا عن قصد السّبيل سائرا به غير دليل 3606 . 29 - العبد عبد ، و إن ساعده القدر 1322 . 30 - جمال العبد الطّاعة 4748 . العبرة و الاعتبار 1 - اعتبر تزدجر 2237 . 26 - هر گاه خداوند بدى را نسبت به بنده‌اش بخواهد مال را در نزد او محبوب داشته ، و اميدها را پيش او گسترش دهد ( يعنى صاحب آرزوى زياد خواهد شد ) . 27 - هر گاه خداى سبحان اراده كند نعمتى را از بنده‌اى زائل كند اول چيزى كه از آن تغيير داده مىشود عقل اوست ( و معلوم است وقتى خرد از كسى گرفته شد چه مصيبتى ببار خواهد آورد ) و مشكل ترين چيز بر او فقدان عقل است ( كه سبب بدبختى دنيا و آخرتش خواهد گرديد ) . 28 - براستى از جمله مبغوض ترين خلائق در نزد خداى تعالى مردى است كه خداوند او را به خود واگذاشته ، از راه راست و ميانه در گذشته و بدون راهنما رونده است . 29 - بنده بنده است گر چه تقدير الهى او را يارى و مساعدت نمايد . 30 - زيبائى بنده فرمانبردارى اوست . پند گرفتن 1 - پند گير تا باز ايستى .